آخرین مسافر قلبم – ترانه ای زیبا از آژدا پک کان


امشب بدون هیچ صحبتی

خاموش کن چراغها را و بخواب کنارم

فردا پیش از طلوع سپیده

شاید رفته باشم از کنارت!

صدایت در گوشم گریه می کند

و گرمای تنت هنوز در وجودم، در مشتم است

کاشکی پیش از سپیده دم، در آغوشت آرام بگیرم

مانند قبل از بارش باران، چشمهایم پر از اشک شده است

آخرین مسافر قلبم تو هستی، تو

بعضی وقتا عشقی اینگونه در سر انسانهاست

مانند قبل از بارش باران، چشمهایم پر از اشک شده است

آخرین مسافر قلبم تو هستی، تو

یکی عشق و یکی نفرت در دل

یکی حسرت به دل می مونه، می دونی که!

یکی ماهها، یکی سالها

یکی تا آخر عمر، [حسرت به دل می مونه] می دونی که...!

آه، دلم می خواد امشب هیچگاه صبح نشود

و چشمانم عشق دیگری را به خود نبیند

هنوز سپیده نزده است، کاش در آغوشت باشم

مانند قبل از بارش باران، چشمهایم پر از اشک شده است

آخرین مسافر قلبم تو هستی، تو

آژدا پک کان (Ajda Pekkan) خواننده معروف ترکیه است که در ترانه هایش در عین سرزندگی رنگی از غم هم وجود داره...

نمی دانم اگر بخواهم معادل ایرانی اش را بگویم شاید اولین خواننده ای که به ذهنم می رسه گوگوش باشد...

تا نظر شما خواننده های عزیز وبلاگ چی باشه...

Bu gece hiç konuşmadan
Söndür ışığı da uyu yanımda
Yarın güneş doğmadan
Gitmiş olacağım belki burdan
Ağlar sesin kulağımda
Sıcaklığın da hala avucumda
Sabah olmadan daha sokulsam yanına
Yağmur öncesi gibi yaşla doldu gözlerim
Kalbimden en son geçen yolcu, yolcu sendin
Ah acılar sevinçlerin sevinçler acılarının gölgesi
Bazen gezer başında aşkın böylesi
Yağmur öncesi gibi yaşlar dolar gözlerim
Kalbimden en son geçen yolcu, yolcu sendin
Kimini sevgi kimini nefret
Kimini hasret alır ya
Kimi aylarca kimi yıllarca
Biri yaşamca kalır ya
Ah bu gece hiç bitmesin
Gözüm başka sevgili görmesin
Sabah olmadı daha sokulsam yanına
Yağmur öncesi gibi yaşla doldu gözlerim
Kalbimden en son geçen yolcu, yolcu sendin