آیا ترور قابل حمایت است؟ (نگاهی به واقعیت ها)


این روزها ورود نیروهای ارتش ترکیه به شمال عراق برای مبارزه با جدائی طلبان پ.ک.ک در ایران نیز نقد و نظرهایی را به دنبال داشته است. اکثر بحث ها حول محور ورود ارتش یک کشور به خاک کشور دیگر می چرخد و یک نوع همذات پنداری ناآگاهانه با گروهک پ.ک.ک در این زمینه وجود دارد. در حالی که حقیقت فراتر از این حرفهاست .

متأسفانه مردم ایران چون از نزدیک شاهد حرکات تروریستی گروهک پ.ک.ک نبوده اند نمی توانند قضاوت دقیقی در این باره بکنند. علاوه بر این در ایران – عموما بین ایرانیان خارج کشور- جریان نیرومندی نیز به عنوان کانال تبلیغاتی پ.ک.ک عمل می کنند در حالی که پ.ک.ک در بهترین حالت یک گروه نبرد مسلحانه است که برای دوام خود حاضر به هرکاری می باشد. مبلغان پ.ک.ک در ایران از ناآشنایی مردم ایران با عملکرد این گروه تروریستی سوء استفاده می کنند و سعی دارند این گروه را به عنوان فرشته نجات مردم کرد معرفی کنند. در حالی که حقیقت چیزی جز این است. مردم کرد ترکیه آنچه که اکنون نیاز دارند زندگی برابر به عنوان هموطن در ترکیه است. با حقوقی برابر و این خواسته نه از لوله تفنگ خارج می شود و نه با بمب هایی که جان انسانهای بی گناه را می گیرد حاصل می شود! دمکراسی ترکیه با وجود آنکه ایده آل نیست اما در دنیا به نوعی بی نظیر است. کدام کشور را دیده اید که در آن یک جدایی طلب از زندان کاندید نمایندگی می شود و به پارلمان راه می یابد؟ اگر در هیچ جا چنین چیزی را نبینید در دموکراسی عجیب و غریب ترکیه شاهد آن خواهید بود.

حزب جامعه دوکراتیک ترکیه حزبی با اهداف تجزیه طلبانه است که هم اکنون 23 نماینده در مجلس ملی ترکیه دارد. اعضای این حزب عبدالله اوجالان را تکریم و تقدیس می کنند. پ.ک.ک را یک سازمان تروریستی نمی دانند و شدیدترین حملات را علیه دولت و ارتش ترکیه به کار می گیرند اما این حزب همچنان به حیات خود ادامه می دهد.

این حزب سازماندهنده اصلی شورشهای خیابانی استانبول و دیگر شهرهای ترکیه است که در آن آشوبگران به غارت اموال مردم و آتش زدن خودروها دست می زنند. حتی از کودکان نیز به عنوان سپر انسانی استفاده می کنند تا پلیس نتواند عکس العملی نشان دهد. در کدام یک از آشوبهای اخیر که این حزب برگزار کرده است یک قطره خون از بینی یکی از آشوبگران خارج شد؟ این را می توانید مقایسه کنید با وضعیت کردها در سایر کشورها. فرزاد کمانگر معلم کرد ایرانی به دلیل آنچه که همکاری با بیگانگان عنوان شده است به اعدام محکوم شد. نمی دانم جرم وی چه بوده است، شاید هم مجرم باشد چرا که اطلاعی در این زمینه ندارم. چندی قبل یکی از دانشجویان کرد سنندجی در زندان آن شهر کشته شد. امام جماعت یکی از مساجد سنندج به دلیل آنچه که رسانه های بیگانه از آن به عنوان انتقاد از قتل دانشجوی کرد نام بردند توسط عوامل ناشناس ربوده و به طرز فجیعی شکنجه شد به طوری که هوشیاری خود را از دست داد. در حالی که در ترکیه اعضای پ.ک.ک در صورتی که به ترور و اقدام مسلحانه دست نزده باشند آزاد می شوند. از این عفو تا کنون دهها عضو پ.ک.ک سود برده اند. در ترکیه در ارکان بالای حکومتی می توانید دهها کرد را ببینید و کردها در طول تاریخ جمهوریت در ترکیه از پست ریاست جمهوری تا وزارت و نمایندگی و شهرداری در همه پست ها حضور داشته اند و دارند. در دیگر کشورهای دارای اقلیت کرد، چند وزیر کرد می شناسیم؟ کافیست یک کرد ترکیه ای تنها چند ماه در کشورهای دیگر منطقه زندگی کند تا معنای حق را بداند و شکرگزار این باشد که در ترکیه به دنیا آمده است.

بد نیست به وضعیت عبدالله اوجالان اشاره شود که مسئول مستقیم مرگ هزاران انسان بی گناه کرد و ترک است. اکنون وی در یک زندان دوره حبس ابد خود را می گذارند. اگر وی در ایران بود فکر می کنید چه اتفاقی برایش می افتاد؟ اگر یکی از شورشهایی که در قلب استانبول روی می دهد در تهران رخ می داد فکر می کنید چه رخ می داد؟

در مورد ورود ارتش ترکیه به شمال عراق نیز: مسئول مرزهای هر کشور خود آن کشور است. هر کشوری باید حافظ مرزهای خود باشد و نگذارد از خاکش علیه کشور دیگری استفاده شود. وگرنه طبیعی است که کشور مقابل واکنش نشان دهد. شمال عراق لانه امنی برای اعضای پ.ک.ک شده بود که از آنجا نیرو به ترکیه گسیل می کردند و در شهرها و روستاهای ترکیه بمب گذاری می کردند و فضای رعب و وحشت می آفریدند. آیا دولت ترکیه باید دستهایش را می بست و نظاره گر می نشست؟ ترکیه بارها از عراق خواسته بود نسبت به پاکسازی شمال عراق اقدام کند اما دولت عراق اعلام کرده بود توان این کار را ندارد. بارزانی که هم حامی پ.ک.ک و هم حامی بازوی ایرانی آن پژاک است نقش مهمی در آشوبهای موجود در منطقه دارد. دولت ترکیه بعد از اعلام ناتوانی عراق از پاکسازی شمال کشور رأسا اقدام به پاکسازی کرد. آیا کسانی که حملات ترکیه علیه تروریستها را محکوم می کنند حمله یک کشور به نام آمریکا را که از آن سر دنیا آمده و عراق را گرفته بود نیز محکوم کرده بودند؟ آنهایی که می گویند اقدام ارتش ترکیه جنگی علیه مردم کرد بوده است آیا می توانند نام یک روستایی کرد کشته شده را بدهند؟ آیا تروریست ها جزء مردم عادی محسوب می شوند که برای آنها دل سوزانده می شود؟ آیا ترور حد و مرز می شناسد؟

ورود ارتش ترکیه به شمال عراق از سویی به نفع تمامیت ارضی ایران نیز هست. هدف امروز پ.ک.ک ترکیه است چرا که ترکیه مدارای بیشتری دارد اما فردا قطعا نوبت ایران خواهد رسید. پ.ک.ک آلت دست و اهرم فشار آمریکاست که علیه ترکیه و بعدها علیه تمامیت ارضی ایران به کار گرفته خواهد شد. ایران خود نمی تواند مستقیما با تجزیه طلبان غرب کشورش مبارزه کند چرا که آمریکا اجازه ورودش به شمال عراق را نخواهد داد. پس ایران باید قدردان ترکیه باشد که با تحمل تمامی مشکلات به نبرد با جدائی طلبان و تروریست ها می پردازد. اساسا یکی از اهداف پ.ک.ک ایجاد آشوب در تمام منطقه از سوریه و ترکیه تا ایران است. بی جهت نیست که در نقشه کردستان بزرگی که آنها رسم کرده اند بخشهای غربی ایران از کرمانشاه و آذربایجان غربی تا مسجد سلیمان به چشم می خورند. پ.ک.ک در ترکیه را شاید بتوان با گروهک مجاهدین خلق (منافقین) در ایران مقایسه نمود. گروهک مجاهدین خلق اکنون در عراق حضور دارند اما حرکت مسلحانه علیه ایران انجام نمی دهند. آیا اگر این گروهک علیه مرزهای ایران اقدام مسلحانه انجام دهد ایران باید ساکت بنشیند؟

جنوب شرقی ترکیه یک منطقه کمتر توسعه یافته است و کردهای آن سامان نیز اکنون به آن سطح از رشد و آگاهی رسیده اند که علت عدم توسعه را اقدامات تروریستی پ.ک.ک بدانند. کدام سرمایه گذاری حاضر می شود سرمایه اش را به جایی ببرد که در آنجا تروریستها حتی به معلمان روستا نیز رحم نمی کنند؟ یک دانشجوی کرد ترکیه مثال جالبی می زند. وی می گوید اکثریت مردم جنوب شرق ترکیه از اقدامات تروریستی پ.ک.ک به ستوه آمده اند.90 درصد کردها مخالف پ.ک.ک هستند آنرا گروهی تروریستی و عامل دستهای بیگانه می دانند اما هرزمان صدای گلوله از صدای انسانها رساتر است به همین دلیل هم صدای ما مخالفان ترور شنیده نمی شود!

11 کامنت:

ناشناس می‌گوید:

سلام
شما به اخبار سایتهای اپوزسیون ایران توجه نکنید.
مردم ایران خصوصا آذربایجان شرقی بسیار از دست این گروه تروریستی آسیب دیده اند.
کسانی که با پ ک ک در ایران همدردی میکنند عمدتا با گروه مجاهدین خلق (منافقین) احساس نزدیکی میکنند که گروه پژاک با منافقین ارتباط گسترده اطلاعاتی آموزشی دارد.

حسن بهزادیان نژاد می‌گوید:

سلام
اینکه حزبی اجازه راه اندازی شورش داشته باشد، آزادی نیست بلکه هرج و مرج است
نکته دیگر اینکه ترکیه در رابطه با پ.ک.ک بسیار ضعیف عمل کرده.
اول اینکه ماهها ست می خواست به عراق حمله کند و منتظر اجازه آمریکا بود. الان هم به محض اعلام عدم رضایت آمریکا (یعنی: بسه) تمام کرد
اما ایران ماهها قبل و بدون هیچ سروصدایی چند روزی شمال عراق را می زند!!!!

Umed می‌گوید:

واقعا همه کشورها باید دموکراسی را از ترکیه یاد بگیرند با این آسیملاسیون و تحقیر نژادی کردها و اجبار مردم به ترک شدن.
خوب است که ایران هم فردا نیروهایش را در هر کوچه و خیابان آذربایجان مستقر کند تا هر کس که کلمه ای به زبان ترکی حرف زد شکنجه و زندانی اش کنند حتی اگر کودکی باشد که مادرش را صدا میزند. همه کتابهای ترکها را آتش بزند و به ترکها بگویند فارس کوهی (وحشی).
نسل کشی ارمنیها هم که یکی دیگر از شاهکارهای دموکراسی ترکیه است.
راستی همین چند روز پیش یکی از افراد مهم کرد به علت نوشتن دادخواست به زبان کردی به چند ماه زندان محکوم شد و در همین دموکراسی فوق بشری ترکیه همه شهرداریهای کرد به علت ارسال نامه پشتیبانی از شبکه روژ تی وی به دادگاه احضار شدند.
دموکراسی ترکیه بسیار فراتر از این حرفهاست

مرند اوغلو می‌گوید:

واقعاً نوشته بسیار زیبایی بود. خیلی خوب نوشته اید.
من هر وقت این نقشه های کردستان به اصطلاح بزرگ رو میبینم، شاخ درمیارم. یکی از مسخره ترین نقشه هاشون هم همینیه که اون بالا گذاشتین. نمیدونم چجوری مرزهای این کردستان به اصطلاح بزرگ به دریای خزر هم رسیده!!

بازم تشکر میکنم از مقاله خوبتون اما حیف که عبرت پذیران چه کمند!

موفق باشید

ناشناس می‌گوید:

مرند اوغلو :
اگر به واقع مساله توجه کنیم نقشه‌های مسخره‌تری در این دنیا وجود دارند که هر کدام به نوعی توجیه شده‌اند. بنظر شما کدام یک از نقشه‌های کشورهای دنیا مسخره نیست؟ کشورهای عربی ، ایران ، عراق یا همان ترکیه ؟
عربها که به میل مبارک خودشان و به نام دین هر سرزمینی را با زور تصرف کرده‌اند و اسمی واسشون گذاشته یا ایران که استانهایش را بدون احترام به تمام اقلیتهایی که در انجا زندگی میکنند به نامهای فقط یک اقلیت نام گذاشتند که باعث اختلاف بین اقلیتها بشه! مثل همین اذربایجان غربی مگر فقط اذریها توش ساکنند یا کردها، اذریهای کوهی هستند؟
ترکیه هم که از نامش پیداست که میخواهند همه ترک باشند و غیر ترک را مرگ!
کردستان نقشه سرزمینی است که کردها توش ساکنند و زندگی کرده‌اند و میکنند. کجای ان نقشه‌ها کردها زندگی نمیکنند، چه دسیسه‌ها که به‌کار گرفته نشد ،نام شهرها و دهات را عوض کردند، گذاشتن اسم کردی به‌روی بچه‌هایشان را ممنوع کردند ،کردها را اواره کردند و به جایشان اقوام دیگر را ساکن کردندو و..و.. و
از این همه شاخ درنمی‌اوریداز نقشه کردستان شاخ درمیاورید!
واقع بین باشید و بی شاخ!

ناشناس می‌گوید:

من نمی دانستم که کردها هدفشان تجزیه ایران نیز می باشد. واقعا سزای وطن فروشان چیست؟

علوی می‌گوید:

از نوشته های روشنگرانه تان به عنوان یک ایرانی لذت بردم. مرسی.
خیلی از ماها فکر می کنیم که هدف پ.ک.ک و پژاک تنها ترکیه است.
در حالی که نقشه هایی که گذاشته اید خودش گویای همه چیز می باشد

پارسی پور می‌گوید:

به اون دوست ناشناس باید بگویم که افرادی مثل شما که می خواهند به وطنشان خیانت کنند و در عین حال از ظلم و ستم سخن می گویند ابتدا و پیش از هرچیز باید هدفشان را مشخص کنند.
پ.ک.ک یک گروهک تروریستی است که بازیچه دست آمریکا و عروسک استعمار است.
پاینده باد ایران
با تشکر از نویسنده این متن زیبا و روشنگرانه

عزیزی از کردستان می‌گوید:

ترور تحت هرنامی باید محکوم شود. مگر ترور خوب و بد دارد؟

حسین می‌گوید:

سلام دوستان ترور تحت هر نامی محکوم است خصوصا" نوع دولتی آن کردها در تمامی حکومتهایی که زیر ضلم و ستم آنان قرار دارند با شدیدترین شیوه مورد ترور قرار میگیرند وبه محض اینکه خواستند از خود دفاع کنند بر چسب تروریست به آنهاچسبانده میشود.
کردها به دلیل شرایط خاصی که در آن گیر افتاده اند همیشه طرفدار دمکراسی بوده اند. به امید اینکه بدون تعصب وآزاد بیندیشیم.

ناشناس می‌گوید:

ترور تحت هرنامی باید محکوم شود. مگر ترور خوب و بد دارد؟